خدايا به آنان كه ادعاي عاشقي تو را دارند بياموز كه بزرگترين گناه شكستن دل آدميان است

با انديشه ی آشفته دانش آموختن در گردباد آتش افروختن است .

به ارزش واقعي خويش آگاه شويد تا هرگز فنا نشويد.

ثروت حقيقي يك ملت، نه در اندوخته طلا و نقره اش ، كه در دانش ، حكمت و درستكاري فرزندان آن ملت است.

والاترين درسي كه مسير زندگي بشريت را تغيير داد، افكار و ايده هاي آن انساني بود كه نبوغش ، او را از محيط متمايز مي ساخت.

مرا از خردي كه نمي گريد، فلسفه اي كه نمي خندد و عظمتي كه در برابر كودكان سر فرود نمي آورد دور كنيد.

خرد را نه در واژه ، كه در مفهوم واژگان بايد جست.

آنچه كه از مايملك خود مي بخشيد، با ارزش و گرانقدر نيست . بخشش واقعي هنگامي است كه از وجود خويش ايثار كنيد.

هيچكس  نمي تواند نكته اي را بر شما آشكار سازد، مگر آنچه كه از قبل در طليعه ناخودآگاه معرفت تان قرار داشته است.

آموختن، تنها سرمايه اي است كه ستمكاران نمي توانند به يغما برند.

انسانٍ فرزانه، با مشعل دانش و حكمت پيش رفته و روشنگر راه بشريت خواهد شد.

دوستان عزیزم سلام:

این پست با دیگر پستها کمی متفاوت است.

من برای این پست خیلی زحمت کشیدم و تمام تلاشم را کردم تا این پست را برای شما آماده کنم.

هر چند که میدونم هیچ کدوم از شما وقت نمی کنید این پست را کامل بخونه ولی امیدوارم این پست برای عده ای از دوستانی که کار تحقیقی می کنند و یا اطلاعات بیشتری نیاز دارند مفید باشد.

راستی حجم این پست بالاست برای این که وبلاگ راحتر لود بشه مطالب را در یک وبلاگ دیگه گذاشتم.

از شما دوستان عزیز می خواهم که نظرات خود را همینجا بگذارید.     

                                                                                              التماس دعا

                                  اینجا را کلیک کنید

جوانه بزن...

دو بذ در خاک حاصل خیز با هم صحبت می کردند.

بذر اولی گفت:من می خواهم رشد کنم می خواهم ریشه هایم را به اعماق خاک بفرستم وجوانه هایم را از پوسته زمین خارج کنم وبه اوج آسمان برسم.می خواهم غنچه های لطیفم را مثل چترهای نوید بخش بهار باز کنم...می خواهم گرمای خورشید را روی صورتم احساس کنم ولطافت شبنم صبحگاهی را روی گلبرگهایم.واین چنین او رشد کرد.

بذر دومی گفت:من می ترسم.اگر ریشه هایم را به اعماق زمین بفرستم،نمی دانم در آن تاریکی زیر زمین چه اتفاقی برایم خواهد افتاد.اگر بخواهم راهم را از زیر پوسته سخت زمین باز کنم ممکن است جوانه های ظریفم آسیب ببینند.اگر غنچه های تازه ام را باز کنم وحلزونی آنها را بخورد چه کنم؟واگر کودکی شکوفه هایم را بچیند چه بر سرم می آید؟ نه.... بهتراست صبرکنم واین چنین اوصبر کرد.

در بهار یک مرغ که در آن حوالی در جستجوی غذا بود،بذر دومی را پیدا کرد و خورد.

پروردگارا ، مرا با كيفر خود ادب مكن و به بند تدبيرت گرفتار مدار. خدايا ، از كجا براي خويش خير بدست آورم؟ حال آنكه جز در نزد تو يافت نشود و از كجا راه نجاتي يابم؟ در حال كه رهايي جز با كمك تو ميسر نگردد. نه آن كس كه نيكي كند از ياري و رحمتت بي نياز است و نه آن كس كه بدي نمايد و به تو جسارت ورزد و خشنودي تو را نخواهد از ميدان قدرت تو خارج مي شود .

اي خداي من! اي خداي من!...

 شخصي با احترام نزد بهلول آمد واز او راهي را براي كسب سودي كلان در خواست كرد . بهلول نيز وي را راهنمايي كرد و گفت :مقدار زيادي آهن بخر و بعد از چند ماه بفروش . با گذشت زمان قيمت آهن رو به رشد رفت وفرد با فروش آنها سود زيادي كرد. دوستش از وي راز موفقيّت د شدنش را پرسيد و  وي دوستش  را نزد بهلول فرستاد و گفت:از او كمك گرفته ام .

آن مرد كه بهلول را فردي نادان مي پنداشت خطاب به وي گفت : بهلول ديوانه بيا كه كارت دارم. بهلول از خانه اش بيرون آمد ،مرد گفت : بهلول ديوانه كاري كن تا من هم ثروتمند شوم . بهلول در جواب او گفت : تا جايي كه ميتواني پياز بخر و انبار كن وبعد از چند ماه بفروش . مرد به گفته ي بهلول عمل كرده وبعد از چند ماه براي فروش پيازها به انبار سر زد و متو جه شد تمام پيازها  گنديده وفاسد شده است ، ناراحت و عصباني به خانه ي بهلول رفت و فرياد كشيد بهلول ديوانه كجايي. بهلول خونسرد بيرون آمد و پرسيد چه شده؟مرد با عصبانيت گفت:تمام پيازها گنديده و به جاي سود ضرر كرده ام. بهلول كفت:خوب كه چه؟مرد گفت مگر تو مرا راهنمايي نكردي تمام كارهايي كه گفتي را انجام دهم به سود خوبي خواهم رسيد ولي اكنون ضرر كلاني كرده ام. بهلول در جواب گفت:تو مرا بهلول ديوانه خطاب ميكني چطور انتظار داري كه من تو را نصيحت عاقلانه كنم .

حكيمي مي گويد : دنيا سه روز است.

ديروز، كه ديگر برنگردد.

امروز، كه دوام ندارد.

فردا،كه حالش معلوم نيست، شايد به آن نرسي.